جی سبک ، روغنهای حیوانی به منزله بنزین قلب هستند و هر قدر روغن مصرفی انسان سالم و طبیعی باشد، همان مقدار قلب عملکرد بهتری خواهد داشت. دشمنان با نقشه های زیادی متأسفانه این روغن را از سفره های ما حذف کرده و جایگزین آن روغنهای صنعتی و مضر،  که نه تنها خاصیتی ندارند، بلکه باعث رسوب در رگها شده و انواع بیماریها را بوجود آوردند، همانطور که یک دستگاهی با روغن کاری سالم،بازدهی خوب دارد بدن انسان هم همینطور هست و هر قدر روغن مصرفی  که به بدن می رسد سالم  باشد به همان مقدار بدن  در سلامتی خواهد بود.

روغن شحم گاو، روغنی بی نظیر!
روغنی که کمتر به آن پرداخته شده بلکه به طور کلی مورد غفلت قرار گرفته روغن شحم (پی) گاو است. یکی از گنج هایی که در دین ما وجود دارد و تا به حال به آن پرداخته نشده همین روغن با ارزش است.

این روغن آن چنان لطیف است که در دمای پایین وقتی سرد است هم خیلی دیر سفت می شود و با اندک حرارتی آب می شود. از طرف دیگر به طور غیر قابل مقایسه ای خیلی بوی کمی دارد و شاید بتوان گفت بدون بو میباشد.

تاکیدات روایات در این باره به قدری جالب و خیره کننده هستند که انسان نمی تواند از آن ها به راحتی بگذرد و آن ها را نا دیده بگیرد.
خواص روغن های حیوانی در طب سنتی (2)
از طرف دیگر این روغن دارای چنان اهمیتی است که وقتی خداوند می خواست قوم یهود را به خاطر ظلمی که انجام داده بودند تنبیه و مجازات کند این روغن را بر آن ها حرام می کند!!
آیه قرآن به این حقیقت جالب و اعجاب انگیز اشاره دارد:
 «فَبِظُلم من الذین هادوا حرَّمنا عَلیهم طیبات اُحلت لهم» / نسا ۱۶۰

در روایتات متعددی با سند های معتبر این جمله تکرار شده که «هر کسی لقمه ای از شحم بخورد همان مقدار بیماری از بدن او خارج می شود»

[محاسن۲ ص۴۶۴] و [کافی۶ ص۳۱۱ ح۴].
این تعبیر تعبیر ساده ای نیست و درباره کمتر چیزی چنین جمله جالبی داریم.

البته در این که نوع این شحم چه چیزی است در روایت دیگری تعیین شده که منظور شحم و چربی  و پی گاو است.

در روایتی از امام صادق علیه السلام اینگونه سوال شد: که آن شحم (چربی) که به اندازه آن بیماری از بدن خارج می شود کدام است؟
و امام علیه السلام جواب می دهند «آن شحم (پی) گاو است قبل از تو کسی این سوال را از من نپرسیده بود»
[کافی۶ ص۳۱۱ ح۶]

در روایت معروفی از پیامبر اکرم  (ص) اینگونه آمده که :

گاو گوشتش مرض، شیرش شفا و شحمش دوا است.[مکارم الاخلاق ۱۵۹]
که منظور از شحم بنا بر گفته های مذکور همان چربی اطراف گوشت گاو می باشد.

پس معلوم می شود که اهمیت این روغن که متاسفانه ما از آن بی اطلاع هستیم  به قدری زیاد است که خاصیت دارویی دارد علاوه بر اینکه تجربه استاد معظم آیت الله تبریزیان و دقت در روایات نشان می دهد که در بیماری های فشار خون و چربی خون این روغن با ارزش، بخش مهمی از درمان به شمار می رود. و نه تنها ضرری ندارد بلکه چربی های مضر را از بدن خارج می کند.

شفاء در روغن شحم گاو

  • ﺍﻟﻤﺤﺎﺳﻦ: ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ ﺳﺨﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺻﻠﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ ﻛﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩ: «ﻫﺮ ﻛﺲ ﻟﻘﻤﻪ ﺍﻯ ﺍﺯ ﭘﻴﻪْ ﺑﺨﻮﺭﺩ، ﺁﻥ ﻟﻘﻤﻪ ﻫﻢ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺧﻮﺩ، ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﺪﻥ ﺑﺮﻭﻥ ﻣﻰ ﺭﺍﻧﺪ» ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ. ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩ: «ﻣﻘﺼﻮﺩ، ﭘﻴﻪِ ﮔﺎﻭ ﺍﺳﺖ».
  • ﺍﻟﻜﺎﻓﻰ ﺑﻪ ﻧﻘﻞ ﺍﺯ ﺯُﺭﺍﺭﻩ: ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﭘﺮﺳﻴﺪﻡ: ﻓﺪﺍﻳﺖ ﺷﻮﻡ! ﺁﻥ ﭘﻴﻪْ ﻛﻪ ﻫﻢ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺧﻮﺩ، ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﺪﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﻰ ﺑﺮﺩ، ﭼﻴﺴﺖ؟ ﻓﺮﻣﻮﺩ: «ﭘﻴﻪِ ﮔﺎﻭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻯ ﺯﺭﺍﺭ! ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺗﻮ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﭙﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ».
  • ﺍﻟﻜﺎﻓﻰ ﺑﻪ ﻧﻘﻞ ﺍﺯ ﻣﺤﻤّﺪ ﺑﻦ ﻓﻴﺾ: ﻧﺰﺩ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﺑﻮﺩﻡ ﻛﻪ ﻣﺮﺩﻯ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﮔﻔﺖ: ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺷﻜﻢ ﺭَﻭﺵ، ﺗﻜﻴﺪﻩ ﻭ ﻟﺎﻏﺮ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ: «ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘُﻠﻮﻯ ﭼﺮﺏ، ﺑﺎﺯ ﻣﻰ ﺩﺍﺭﺩ؟ ﭼﻬﺎﺭ ﻳﺎ ﭘﻨﺞ ﺗﻜﻪ ﺳﻨﮓ ﺑﺮﺩﺍﺭ ﻭ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺁﺗﺶ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻭ ﺑﺮﻧﺞ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻳﮕﻰ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻩ ﻭ ﺧﻮﺏ ﺑﭙﺰ ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭﻯ ﭼﺮﺑﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﻗﻠﻮﻩ ﮔﺎﻩ، ﺩﺭ ﻇﺮﻓﻰ ﺑﺮﻳﺰ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﻨﮓ ﻫﺎﻯ ﺩﺍﻍ ﺷﺪﻩ، ﺩﺭ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻩ ﻭ ﻇﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺭﻭﻯ ﺁﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻭ ﺧﻮﺏ ﺑﺮ ﻫﻢ ﺯﻥ ﻭ ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺑﺎﺵ ﺑﺨﺎﺭ ﺁﻥ، ﺧﺎﺭﺝ ﻧﺸﻮﺩ. ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﺭﻭﻏﻦ ﺫﻭﺏ ﺷﺪ ﻭ ﺑﺮﻧﺞ ﻫﻢ ﺧﻮﺏ ﭘﺨﺘﻪ ﺷﺪ، ﺭﻭﻏﻦ ﺁﺏ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺞ ﺑﺮﻳﺰ ﻭبه بیمار دخترت ﺑﺨﻮﺭﺍﻥ».

ﺍﻣﺎﻡ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ: ﻫﺮ ﻛﺲ ﻟﻘﻤﻪ ﺍﻯ ﺍﺯ ﭘﻴﻪْ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﺮﺩ، ﺁﻥ ﻟﻘﻤﻪ ﻫﻢ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺧﻮﺩ، ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﺪﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﻰ ﺑﺮﺩ.
۲ بار پسندیده شد.

فرشاد سرهندی

بسم الله الرحمن الرحیم ، سرهندی هستم مدیر سایت جنبش مردمی احیای سبک زندگی اسلامی ، هدف ما از گردآوری این سایت الگو گیری از بزرگان اسلام و ترویج زندگی سالم است.

سایر پست ها - وب سایت

دنبال کنید
توييترفيسبوکلينکد اينکلوبGoogle Plusفيس نماتلگراماينستاگرامآپاراتفيليمو

خواص روغن های حیوانی در طب سنتی

| طب اسلامی |

شما میتوانید از علائم یاهو « :) :( :D » برای ساخت شکلک استفاده نمایید.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>