«مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْإِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ (الحجرات۱۳)»


همانا گرامی ترین شما در نزد خدا با تقواترین شماست.

نام امام زمان (عج) در کجای قرآن آمده است؟

جی سبک –  در پاسخ به اين سؤال بايد گفت : قرآن براي معرفي شخصيت ها از دو راه استفاده کرده است. یکی معرفی با اسم و دیگری معرفی با صفت و ویژگی.

معرفي با اسم

نخستين راه اين است که شخصيت مورد نظر را با اسم معرفي و مطرح مي کند مانند: وَ ما مُحَمَّدٌ الاّ رَسولٌ قَد خَلَت مِن قَبلِهِ الرُّسُل«و محمد نيست مگر پيغمبري از طرف خدا که پيش از او نيز پيغمبراني بودند…»

معرفي با صفت و ويژگي

شيوه ي دوّم، معرفي با صفت و ويژگي است که در قرآن نمونه‌هايي دارد، از جمله اين که در مورد پيامبر اکرم(صلي الله عليه و آله وسلم) آمده است:

الّذينَ يتَّبِعونَ الرَّسولَ النَّبیِّ الامّیِّ … يَأمُرُهُم بِالمَعروف و يَنهاهُم عَنِ المُنکَرِ وَ يحِلُّ لَهُمُ الطَّيبِّاتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيهِمُ الخَبائِث … ؛

کساني که از پيامبر تبعيت مي کنند … که پيامبر، ايشان را به کارهاي پسنديده دستور مي دهد و از کارهاي زشت و ناپسند، باز مي دارد و به ايشان امور پاکيزه را حلال و امور ناپسند را حرام کرده است.

نام امان زمان در قرآن

در معرفي ولي مؤمنان (عليه السلام) نيز از اين شيوه استفاده کرده است:

انَّما وَليُّکمُ اللهُ وَ رَسولُهُ وَ الَّذينَ ءامَنوا الَّذينَ يُقيمونَ الصَّلَوةَ وَ يُؤتونَ الزَّکاةَ وَ هُم راکِعونَ؛

صاحب امر شما خدا و رسول او و کساني اند که نماز را بر پا مي دارند و زکات مي پردازند درحالي که در رکوع باشند.

شناساندن با صفت بهترين راه معرفي است. اين نوع معرفي راه را بر سودجويان مي بندد؛ در معرفي با اسم مي‌توان نام جعلي درست کرد؛ امّا بهره برداري از صفات کار آساني نبوده و قابل جعل نيست. از اين رو مي‌بينيم در جريان حضرت طالوت (عليه السلام)، خداوند متعال در آيه‌ي ۲۴۸ سوره ي بقره، بعد از آن که ايشان را به اسم معرفي مي کند، بلافاصله ايشان را با صفت و نشانه ي «تابوتٌ فيه سَکِينة» «صندوقي که داراي آرامش است»، معرفي مي کند تا جلوي هرگونه اشتباه احتمالي گرفته شود.

نتیجه گیری:

۱ – تنها راه معرفي، ذکر نام امام مهدي (عليه السلام) نيست، و حضرت از راه هاي ديگر (صفات) معرفي شده‌اند و قرآن به طرق ديگر به وجود ايشان و حکومت جهانيشان اشاره کرده است.

۲ – مصالحي در کار بوده که نام اهل‌بيت‌(عليهم السلام) در قرآن ذکر نشود که مهم‌ترين آن‌ها محفوظ ماندن قرآن از تحريف است.

[۱]. آل­عمران(۳)، ۱۴۴ .

[۱]. اعراف (۷)، ۱۵۷ .

[۱]. مائده (۵)، ۵۵ .



بسم الله الرحمن الرحیم ، سرهندی هستم مدیر سایت جنبش مردمی احیای سبک زندگی اسلامی ، هدف ما از گردآوری این سایت الگو گیری از بزرگان اسلام و ترویج زندگی سالم است.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *